Terug meer

Brief van professor E. Blanquaert in het dialect

  (De nederlandse vertaling)

Tnalleve van de Liennekezdreef stonter en klaaŽn tent ĺ allŤi iet mieŽr azn tent, mou toch te klaaŽn veu een sierrek te zaaŽn. TuitangkbŤt koster nogal deu; e groeŽt oepschrieft : "Simba, de Koning van de Wildernis". Douronder wasser ne LuuŽ geschieldert, me sŤn muil waaŽt open, en dbloet liep sŤnnem bout af, enai liet sŤn tanne zien,iet frieŽt, en ai gaf ne sproeng nou nen oeŽp rieŽbokken em bŁffelz en alle soote vam bieŽste, die vlŁchtn dem boz ien. Mou vťu Ťm stonter e groeŽt schoeŽ vršmens mee en zwieŽp, en goe ferzien van oeŽrn Ťm poeŽtn, en nieks ůun az e kýt swembroeksken. AllŤi, nen echtn dierntemmer, en gaaŽ zotter š oeŽk loute van temmen emmen. En twas mou vaaŽf frang antrťe veu de lŤivetege luuŽ en de lŤvetegen dierntemmer, en dbrakske zat soeŽ vol azn š.

Mou ast chedou was kregeze Siemba nie trŁg ien zŤ kot; twaz dou zeker te bevange veujŤm, ov ai was wťťrwillich, iek weet et nie, mou ien ieŽne kieŽ gaffen ne sproeng en ai zat ien tchanksken tŁsn tfollek da no buitn trok. Ge zieta fan ie wad e lŤiven datou gemokt wiet. Da fršvollek en da mansfollek begost tuiln en te schrieŽn en te drienge veu buitn te zaaŽn, presiez oedad allez iem brant stont. Em pertang, de luuŽ beet nie, ai was sýllev benaat ; ai moktn Ťm zoeŽ klaaŽn asn mo kost en ai kroop tŁsn de bieŽne van tfollek agš no buitn. Mor asn buite kwam wieta lawaat en da cheschrieŽ en da cheloeŽp noch feul Ťrreger. Watta tfollek allemou uitstak, dad emmekal vertelt. Siemba wiest nie wou nottůe ; ai kieŽrdn em nou rŤchs en tfollek begoste bruin en te vluchtnou dem Biekurref ; ai kieŽrdn em nou lienks en tfollek stýrremde wech no dnandere kant, no de kŤrrek tš. Deu dn duur sproenken in twieŽ sproengen dwŤŤz over de Liennekezdreef, recht nou dieŽn ůttooschokker. DieŽ stontou noch te drooŽn dat e plezier was, want tfollek datter ien zat wiest noch fannieks - dieŽ schokker dieŽ mokte zýllef te veul lawaat, en alles chebeurdn tog oep ne sakker en ne vloek. Siemba spronk oemoeŽg over de leunink fandn ůttooschokker en de mense wourn dou zuŽst geweldig ount lache mŤte schŤile maitser en zŤn vra, Stiena ieŽtse, en roeŽ vosse, Ťn eul our vlooch lankst alle kantn, want se zat allieŽn in en ůttooken en ze koster gieŽne wŤch mee, en de schŤile zat oeŽk allieŽn in en ůttooken, en ai kwamp er altaaŽ ŤsprŤs mee tegen eul gebotst. Mou(r) in ieŽnekieŽ begost Siemba te brŁln, en ze zougen em dou stoun, ge kŁntienken oe dasse verschootn, en ze vlŁchtn allemou ,gelaaŽk uit euln ůttookez over de leunink recht no benŤŤŽn, en de schŤile waz oeŽk al weg, en Stiena zatou můederziel allieŽn, mŤtieŽ luuŽ flak feu eul ; tsloeg ien eul bieŽnn, en eul oeŽgen en eule mont stonte waaŽt open en eul our stont allemou recht fan de schrik. Mou dŤn kwamper bewaat ien, en ze spronk uit eul ůttooken, en ze wš oeŽk over de leunink, mou ze bleev oupern en eule rok scheurdn af, en mee faaŽf man gelaaŽk trokkez eul nou benŤŤŽn, en ze vluchte mťe metn oeŽp, mou de schŤile was nemiŽ toeŽrn of te zien. En na stont Siemba dou allieŽn boven oeb dieŽn ůttooschokker, en die ůttookez die wourn ien ieŽnekieŽ stiel gevaln, en ai moktn Ťm zoeŽ benaat datn gieŽl de plansee vol ziŽktn. Ai spronk fanŤir no benŤŤŽn en ai zach sŤnn dierntemmer afkomme meu eul zwieŽp, en dad ander vollek fan de brak mee stokken en zieŽln. En ai kroop agš onder dnůttooschokker, zoeŽ vŤŤr asn mou kost. En ze trokken ou zŤnne stjŤŤt en ai gav dn dierntemmer me sŤnne klš ne slag oep euln Ťrrem datter dbloet uitsiŽktn ; mou niks chekýt, ze trokken em achterwaits oep sŤnnem buik fan onder dnůttooschokker en ze bonte zaim poeŽte vast en ze trokken en man(ne) over zŤnne kop en ze sleurdn Ťm allemou gelaaŽk ien ze kot. Tegen dad alles chedou was, stonte sjampŤtter en dnŁllepsjampetter dour oeŽk, en asse zougen datte luuŽ goe bienne zat, begoste ze tegen die sŁkkelŤirs fam brakkemans dn duuvel te schŤirn, em prosŤs ferboul te mouken, en ze moste mouken dadeuln tent bienn e kottier afchebroke was, en dasse sebiet mŤjallez oeptrokken, en dasseule valŤiven t'Obdýrrep nemieŽ liete zien. Den dierntemmer eul vouder š eul agš ne wiendel ront euln Ťrrem gedrůůt en ze mocht en aat pŗltŲken over eul zwemkostŁmeken oundoen, en ze krůmdn oep en ze woure wech. Achter dieŽ schriek en da cheschrieŽ begost tfollek te lachen en te roepen en da waz ieŽ geschetter en gelach fan alle kantn, en datuurde wel e kottier lank, van dieŽn enne van de mŤt nou dander, en doumťe kwam alles fanŤir oep sŤm ploeŽn. 

lederieŽn ader dust fa gekregen, en ze trokken nou de stammenťekes, en ze begostn te drienken en te vertŤln, Ťn zaaŽn allemou noch wadanders chezien, en ze droenken oeŽk feu dn dýsta noch most kommen. NoeŽt fazlŤiven emmer t'Obdýrrep fan tsnoenez af sůeŽ veul zatte mense gewest, en datuurdn en da bleev duurn tot en ol iendnacht. En ront en uur of twŤllef snachts stont Polidorke van de RŁpsennest noch me sain Natalie in "Dallef MounĽ mee wel ondert man ront em, en ai begost en vertoeŽnienk te geven implek van de brak da weggejougd was. "lek ben Siemba !Ľ riep Polidorken, en ai zŤtn em oep ann en voetn, en ai brŁlde gelek de luuŽn, en ai vlooch recht nou zain dieke Natalie, en ai wa ze vanŤir oep nem boeŽm doe kruipen. Mou Nattel paktn Ťm mŤ sŤnne kop onder euln Ťrrem, en ze zwierdn em draaŽ fier kieŽre ront, en ze smeet Ťm onder de toufel datn mŤ sŤn kroemme bieŽnkez in de loecht lach te spŤtteln. "NŤ, zš Nattel, ai lŤid al onder dnůttooschokker !Ľ Dou wouder mou twieŽ dasse va gieŽl dndag of chieŽl dnacht nemieŽ gezien emmen, en da waz de schŤile maitser en zain vosse Stiena. Ze wieln Ťmmen datter dou tege gezeetn Ťi.

De nederlandse vertaling